Tag Reigernarren

Prinsenbal bij cv De Reigernarren in het millennium jaar 2000 Het jaar 2000 

Het jaar 2000 – het begin van een nieuw millennium en voor velen een moment van vernieuwing, maar voor ons bij CV De Reigernarren vooral een jaar vol spanning, trots en feestgedruis. Want dit was het jaar waarin ik, Prins Jan, samen met prinses Diana voor het eerst het podium betrad als officieel prinsenpaar van onze vereniging.

Wat een avond! De zaal was afgeladen vol, de muziek schalde door de luidsprekers en de sfeer was om te snijden van enthousiasme. Terwijl de lampen langzaam dimden en de spot op ons gericht werd, voelde je de spanning stijgen — dat magische moment waarop je voor het eerst als Prins en Prinses wordt voorgesteld aan het publiek. En daar stonden we dan, hand in hand, klaar om het feest officieel te openen.

Het is een bijzondere ervaring om je als Prins te mogen begeven tussen feestvierende carnavalisten. Overal lachende gezichten, mensen die meezingen, dansen en vooral genieten van het moment. En dan komt dat onvermijdelijke moment dat je, met opgeheven hoofd, de polonaise mag voorgaan — dat ene lint van vrolijkheid door de hele zaal. De muziek, de kleuren, de warmte van het publiek: het blijft iets wat je nooit meer vergeet.

Een extra bijzonder moment die avond was de komst van de stadsprins van Utrecht, Prins Herman Verhoef van Leemput. Hij kwam persoonlijk langs om ons te onderscheiden en namens de stad Utrecht zijn waardering uit te spreken. Dat was voor ons de kers op de taart – een officieel moment dat nog altijd in het geheugen gegrift staat.

Als je de foto’s van die avond bekijkt, zie je misschien niet de haarscherpe kwaliteit van tegenwoordig. De camera’s waren anders, het licht was minder, maar wat je wel ziet, is de pure emotie van dat moment. De trots, de blijdschap, de saamhorigheid – alles wat carnaval in zijn diepste vorm symboliseert.

Het Prinsenbal van 2000 was voor velen gewoon een mooi feest, maar voor ons was het het begin van een onvergetelijk avontuur. Een periode vol kameraadschap, plezier en de eer om een jaar lang de scepter te mogen zwaaien namens De Reigernarren. En ook nu, meer dan twintig jaar later, kijken we terug met een grote glimlach en een warm gevoel.

Want zoals wij het toen al zeiden:
Eén keer prins, altijd prins – en bij De Reigernarren blijft de herinnering eeuwig leven! 🎭💛❤️💚

Stadsprins Martijn XXV
Stadsprins: Herman Verhoef †
Hofdame: Willy van Bunnik
Adjudant: Thor van der Voort

Onderscheiding Martijn XXV

20

20

Carnaval… tja, ik – Jan, de webmaster – moest er eigenlijk helemaal niets van hebben. Ik was altijd druk met mijn échte hobby: achter de computer zitten, lekker klooien met m’n Commodore Amiga 500. Maar ja, toen mijn vrouw Diana ineens zei dat ze wel eens naar een carnavalsfeest wilde, ging ze samen met mijn vader Theo naar de Reigernarren. Na het feest mocht ik ze ophalen, en natuurlijk — iedereen blij en vrolijk.

Totdat Willem, een oude schoolvriend van me, ineens zei:
“Jan, wil je wat drinken?”
Nou, dat werd dus een gezellige nazit met de hele club Reigernarren. Mijn vader zat ook lekker aan de borrel en vond het allemaal prachtig.

En toen kwam de vraag waar ik eigenlijk al bang voor was:
“Jan, kom jij ook eens naar een carnavalsfeest?”

Tja… wat doe je dan? Om iedereen die ik liefheb een plezier te doen, ben ik toch maar eens meegegaan. En dat was ergens rond 1997 of 1998 — en wat denk je? Juist ja… het carnavalsvirus sloeg genadeloos toe!
Sindsdien ben ik verkocht. Wat begon met tegenzin, eindigde met een brede lach, confetti in m’n haar en een biertje in m’n hand. 🎭🍻

Logo afslag onderscheidingen Reigernarren

Toen de vraag van het bestuur van De Reigeren kom in de raad van 11

Ja, en toen zei ik: “Ach, waarom ook niet? Lijkt me best leuk!”
Voor ik het wist had ik een steek op m’n kop, een slipjas aan en stond ik vrolijk in de polonaise. En eerlijk is eerlijk — het werd steeds gezelliger. Na een jaartje meedraaien kwam de grote vraag:
“Jan en Diana… willen jullie geen Prins en Prinses worden?”

Nou, dat was toch wel even een moment hoor — ik bedoel, wie krijgt nou zo’n kans?! Dus ja, natuurlijk zeiden we volmondig JA! Het carnavalsvirus zat inmiddels diep in ons bloed — en niet te genezen ook! 🎭

Daar begon het avontuur pas echt. Kleding kopen, passen, weer aanpassen (want ja, een Prins en Prinses moeten er wél netjes bijlopen). En dan de volgende vraag: “Wie wordt de adjudant?”
Nou, die keuze was snel gemaakt — Robert natuurlijk! Die zou er wel voor zorgen dat zijn dorstige Prins niets tekortkwam. 🍺

En toen… hup, op weg naar Nel in Geldrop om de pakken te laten vermaken. Want laten we eerlijk zijn: deze Prins en Prinses waren niet bepaald van het standaard formaat — maar wél van het koninklijke model! 👑😂

En daar stonden we dan hoor…
Jan met zijn Prinsensteek trots op het hoofd, en Diana in haar schitterende Prinsessenjurk — stralend alsof ze rechtstreeks uit een sprookje kwam. ✨

Wat een plaatje! De muziek knalde, de confetti vloog door de lucht, en iedereen riep:
“Daar moet op gedronken worden Prins Jan en Prinses Diana!” 🎉

Ah ja, de onderscheidingen – een verhaal op zich! 😄
Eerlijk is eerlijk: gemiddeld genomen waren ze best standaard, maar ik wilde natuurlijk wél netjes voor de dag komen. Een onderscheiding die mocht zien én gezien worden! (Al moet ik toegeven, wat ze er tegenwoordig allemaal van maken… dat is een heel ander niveau! 😉)

Dus hop, met Erica, Sander en Robert richting Baarle-Nassau om mijn eigen onderscheiding samen te stellen. En ja hoor, dát werd mijn keuze.
Ik werkte destijds bij het NIZW in Utrecht en was, jawel, een van de weinigen met een eigen e-mailadres JVD@NIZW.NL — in 1999 nogal bijzonder! 💻

Erica en Diana zaten ondertussen de nieuwgemaakte afslagjes netjes op de onderscheidingen te plakken, terwijl ik nog even na aan het genieten was dat ik geen lint maar een ketting had gekozen.
Dat stond toch net wat stoerder, vond ik zelf. 😎

Achteraf gezien heeft dat hele avontuur me een flinke stapel guldens gekost — want ja, de euro was er toen nog niet. Die kwam pas in het millenniumjaar 2000. En dat millennium… daar was wat paniek over hoor!
Iedereen vroeg zich af of de computers het wel zouden overleven — de beruchte millennium bug. 💥

Maar gelukkig viel dat allemaal reuze mee. En daarom stond op mijn onderscheiding trots een pc en mijn e-mailadres, als symbool van mijn digitale trots. Want tja, zelfs toen al zat ik meer achter de computer dan aan de bar… al maakte ik voor carnaval natuurlijk graag een uitzondering! 😂🎭💻

WORDT VERVOLGD ……

20

20